Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2018

Χριστουγεννιάτικο διήγημα:Τερψούλα

Image result for περιστεράκι μου, να φτιάσεις τη φωλιά σου
Του Παναγιώτη  Αντωνόπουλου 

Ένας Δεκέμβρης με τον ήλιο του στον αστερισμό του Αιγόκερω. Ο αέρας του σφύριζε με άναρθρες κραυγές. Οι ρωγμές που μας άφηνε στα μάγουλα έσταζαν αίμα. Το κρύο έκοβε σαν γυαλί τα τρυφερά μας γυμνούλια μέλη. Τα Χριστούγεννα που ξημέρωσαν είχαν βουρκωμένη ψυχή κι ένα σκονισμένο πένθιμο δέντρο σε κάθε σπίτι. Χωρίς στολίδια και με τα λαμπάκια του σβηστά. Για να μη δυσαρεστήσω το μικρό Χριστό, και, για να τον ευθυμήσω, στο δικό μου δέντρο κρέμασα τρία βελανίδια, δυο τσαμπιά κούμαρα κι ένα ματσάκι λεμονανθούς. Ένα αστεράκι από τσιγαρόχαρτο στην κορυφή του και για φάτνη, έβαλα ένα κομμάτι δέρμα από τα παλιά  τρύπια παπούτσια μου.

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

ΔΙΗΓΗΜΑ: Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών

Αποτέλεσμα εικόνας για Να γίνει η Ελλάς << ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ >>.Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου
Τούτο το ζεστό και άρρωστο καλοκαίρι που μας ήρθε φέτος έτσι που ήταν άχρωμο και αγέλαστο, έβγαλε αληθινές τις προφητείες του Καζαμία, που ‘γραφε: << Ο καιρός καλοκαιρινός με μεγάλη άνοδο της θερμοκρασίας και ο Θεός να βάλει το χέρι του για τα παραπέρα. Και να σκεφτείτε πως είμαστε ακόμη στο θεριστή με το φωτεινό δίσκο στην αγκαλιά του Καρκίνου. Έτσι σαν θα φτάσει στην αγκαλιά του Ιουλιανού Λέοντα που ‘ναι και πιο καυτή, φανταστείτε τι έχει να γίνει! >>

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

Δ Ι Η Γ Η Μ Α: Καρέ της ντάμας

Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΡΑΠΟΥΛΑΤου Παναγιώτη  Αντωνόπουλου 

           Ο άντρας υποκλίθηκε με ευγένεια στην κοπέλα της ρεσεψιόν κι αφού διόρθωσε με αποφασιστικές αδραξιές τα φουντωμένα του μαλλιά, τη ρώτησε με το βλέμμα του στραμμένο προς τα δεξιά του διαδρόμου απ’ όπου ακούγονταν φωνές: 
<< Έχει αρχίσει το χαρτί; Είχε λίγο χιόνι ο δρόμος κι άργησα. Θα με συγχωρήσουν πιστεύω οι κύριοι…>>
         Η κοπέλα χαμογέλασε χαριτωμένα και του είπε με αυθόρμητη εγκαρδιότητα:
         << Η πόρτα της λέσχης είναι ανοικτή όπως πάντα, κύριε και σας περιμένει να την περάσετε!>>.

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ:Σημαιοφόροι

  Του Παναγιώτη  Αντωνόπουλου 
Εμείς οι πισωθρανίτες τους σημαιοφόρους ποτέ δεν τους χωνεύαμε. Τους θεωρούσαμε τα << οπίσθια >> της άρχουσας τάξης και τους βρίζαμε κεφτέδες, λουκουμάδες και κουραμπιέδες. 
Ήταν όλοι τους σπόροι ευπατρίδων της πόλης, ατίθασοι Νέρωνες και ευνοούμενοι ενός καθηγητικού φακλαναριού, που, έγλειφε τους ισχυρούς γονείς τους μέχρι αηδίας για να θεωρούνται σφουγγοκωλάριοί τους.
          Όταν γινόταν η κλήρωση η κίνηση στο γραφείο των καθηγητών έπαιρνε την όψη Ρωμαϊκής Συγκλήτου. Οι καθηγήτριες κορδώνονταν αρωματισμένες, οι καθηγητές ενδύονταν το εθνικό κουστούμι και ο γυμνασιάρχης μοίραζε πατριωτικές συμβουλές στους χαφιέδες μαθητές της προσωπικής του φρουράς.

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ:Εθνικός Ύμνος

Αποτέλεσμα εικόνας για Εθνικός Ύμνος
Του Παναγιώτη  Αντωνόπουλου 

Δεκαετία του εβδομήντα. Ένας γαμψονύχης δράκος μ’ έσπρωχνε στο γκρεμό, μια ζαβή εξουσία βράδιαζε τη βιασμένη μέρα μου. Έπρεπε να σπουδάσω, να βγάλω στο μέλλον τον επιούσιο και να φωτίσω λίγο από το φως μου την υπνωτισμένη κοινωνία να ξυπνήσει και να απαλλαγεί από την καρπαζιά. 
          Αν και συνάντησα σκιάχτρα και Δούρειους, οπαδούς της ξιφολόγχης και αντλίες με χημικά στο χώρο του Παιδαγωγικού, φοιτούσα ανελλιπώς και ποτέ δεν έσκυψα να φιλήσω κατουρημένες ποδιές για εύνοιες και ρουσφέτια.  Οι εκδρομές με το πνευματικό ίδρυμα πολλές και σε χώρους μαχών εκεί που τα σκέλεθρα ακόμη των σκοτωμένων κουνιόνταν κι έδειχναν προς τα κει που βρίσκονταν οι φονιάδες τους.

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ:Οι προσκυνημένοι

Αποτέλεσμα εικόνας για Οι προσκυνημένοιΤου Παναγιώτη  Αντωνόπουλου 
<< Λοιπόν γιατί αργήτε, τι στέκεσθε νεκροί; Ξυπνήσατε μην είσθε ενάντια  κ’ εχθροί. Πως οι προπάτορές μας ορμούσαν σα θεριά για την ελευθερίαν πηδούσαν στη φωτιά. 
Έτζι  κ’ ημείς αδέλφια, ν’ αρπάξωμεν για μια, τ’ άρματα και να βγούμεν απ’ την πικρή σκλαβιά. Να σφάξωμεν τους λύκους που στον ζυγόν βαστούν  και Χριστιανούς αθώους σκληρά τους τυραννούν. Και στη δικαιοσύνη να σκύψει ο εχθρός. Ο κόσμος να γλιτώσει, απ’ αυτήν την πληγή, κ’ ελεύθεροι να ζώμεν αδέλφια εις την Γη >>. 

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ:Επιθεωρητές

Σχετική εικόνα Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου
Σκουριασμένοι κρίκοι στην αλυσίδα της Δημοτικής Εκπαίδευσης, μικρονοϊκοί Νέρωνες αυταρχισμού στις περιφέρειές τους και περιττές μαϊμούδες στα εκπαιδευτικά πράγματα. Παιδιά της κομματοκρατίας έπαιρναν τη θέση και την εξουσία έρποντας, γλείφοντας και με τα κέρατά τους. Πιστοί σ’ ένα περιθωριακό συνονθύλευμα εμμονών όπως η βία, η διαπλοκή και ο  αχαλίνωτος εγωισμός. Έλλειψη γνώσης, πατριωτική ρητορεία, στόμφος, διδακτισμός και παιδαριώδεις σκέψεις, ολοκληρώνουν το πορτρέτο τους που  και τώρα μετά από τόσα χρόνια κατάργησής τους, λιμνάζουν και όζουν όπου άφησαν τη σκιά τους.

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ: Άνοιξη

Αποτέλεσμα εικόνας για Άνοιξη
     Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου

Ω! αφράστου ομορφιάς Άνοιξη! Αινούμε και προσκυνούμε τα κάλλη σου, αλλά όχι και των πολιτικών. Αυτοί κάλλη δεν έχουν αλλά κάλους στο μυαλό και αλυσίδες για να μας δένουν και να μας στέλνουν στις εφορείες. Και έτσι πασάδες που είναι μας βλέπουν σαν κακούργους,  λογίζουν αδίκως αφ’ ημών και το δήθεν σωτήριο χέρι τους στον τάφο μας, μας σπρώχνει.  
              Γι’ αυτό λέω τώρα που ήρθε η Άνοιξη να κρύψουμε τις τηλεοράσεις, ο σάπιος λόγος τους  να μην ακούγεται σε αυτιά δυστυχισμένων και μόνοι χωρίς τα δαφνόφυλλα της δικής τους δόξας να ζήσουμε αναπνέοντας το μυρωμένο αέρα του βουνού. Αλλά και τι να μας πουν;

Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2018

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ:Χαφιέδες

Αποτέλεσμα εικόνας για διδασκαλια στα παλια χρονια      Του Παναγιώτη  Αντωνόπουλου                                             
Στα σχολεία που δούλευα, ήμουν σκυμμένος περισσότερο στον εαυτό μου, πολύ λιγότερο στο διδασκαλικό ποιμνιοστάσιο του γραφείου, που σε ήθελε κουτσομπόλη αριστείας, επιφανή Σαδδουκαίο και σγουγγοκωλάριο κάθε μικρονοϊκού διευθυντή.
Μαζεύονταν και δυο τρεις μπόγοι χαφιέδες εκεί μέσα, αγριόσκυλα ντόπερμαν, που ο πρωτογονισμός τους εξαντλούνταν σε διαπλοκές, παρακολουθήσεις, καταδόσεις και άσκησης λωποδυτικών συμφερόντων που ως δολοφονικά στυλιάρια ήθελαν να σε εξοντώσουν.

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Ηλία Τσιμπλή: Έλεγος για τη Μαίρη της άνοιξης

Αποτέλεσμα εικόνας για Η ζωή είναι μια αρχή που βρίσκει το τέλος της και ο θάνατος ένα τέλος  που βρίσκει την αρχή του.ΧΡΟΝΟΓΡΆΦΗΜΑ     
Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου
<< Όρνις αλκυών έλεγον οίτον αείδεις >>, αηδόνι που μοιρολογά τραγούδι πένθιμο ήταν ο έλεγος  [ θρήνος ] όπως είναι και τα δέκα ποιήματα της συλλογής του ποιητή, που έχασε τη γυναίκα του Μαίρη της άνοιξης που εδιάβη σε Τιτάνειο στρατί κι έφτασε στη θαμπή χώρα με τους στοιχειόδαρτους λειμώνες των ασφοδελών,  τους υγρούς βάλτους και τα θειάφινα χώματα. 
Θρηνεί η μέρα γι’ αυτόν, καταλύθη, οι αστροδείχτες της αυγής μεινούνε πάντα νύχτες χρόνου, πέρα στου δρόμου τα βύθη μια υγρονέφελη μαρμαρυγή με μορφή αγιασμένης οπτασίας βαστώντας στο χέρι αχάτινη λαμπάδα, ντυμένη με το αστείρευτο δάκρυ της, άηχα του λέει:

Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ:Τσιπουργιάννοι του Γενάρη

Αποτέλεσμα εικόνας για Τσιπουργιάννος Του Παναγιώτη  Αντωνόπουλου 
          << Τι ωραία που μαραθήκαν τα λουλούδια τι τέλεια που μαραθήκαν κι αυτός ο τρελός να τρέχει στους δρόμους με μια φοβισμένη καρδιά χελιδονιού, χειμώνιασε  και φύγανε τα χελιδόνια, γέμισαν οι δρόμοι λάκκους με νερά, δυο μαύρα σύννεφα στον ουρανό κοιτάζονται στα μάτια αγριεμένα, αύριο θα βγει στους δρόμους και η βροχή απελπισμένη μοιράζοντας τις ομπρέλες της … >>   λέει ο ποιητής για το χειμώνα που η καρδιά του είναι ο Γενάρης ο ψοφόμηνας ο επονομαζόμενος και κρυαρίτης.

Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2018

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ:Σκύλλα Πρωτοχρονιά

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΑΛΑΝΤΑ  Του Παναγιώτη Αντωνόπουλου 
Κρύα κεριά, λιωμένα οι πίσω καιροί. Μαύροι με την κλωστή τους δεμένη στην καμπούρα μας. Με χτικιασμένη τη ζωή μας, να σούρνεται πάνω στο σάλιο τους, η ελπίδα μας να μαραίνεται, χιτλερίσκοι άγριοι να μας σκοτώνουν το χαμόγελο και να μας σπρώχνουν στο χάσκον χάος του γκρεμού. 
Αγύρτες αισχροί, έφεραν μετά το εξήντα  μια Πρωτοχρονιά, κορδωτή  καουμπόισσα, που ‘κανε μπούλμπερη τη φτωχή χαρά μας. Ούτε κουραμπιέδες μας έφτιαξε και κείνο το κοκοράκι στο πιάτο μας ήταν άγευστο, χωρίς κρέας και όλο κόκαλο.