Χρονογράφημα
Το
Παναγιώτη Αντωνόπουλου
Απουσιολόγος το καλό παιδί που μέτραγε απόντες
Άλλος ένας κρίκος της άρχουσας τάξης και
του εκπαιδευτικού ολοκληρωτισμού για να ελέγχει τη σχολική ζωή στην τάξη του
μαθητικού << υπόκοσμου >>.
Μαθητής γυμνασίου
αζύμωτος με τη δράκαινα κοινωνία, τούτη η καταγραφή των συμμαθητών μου που
έκαναν κοπάνα ή δεν παρουσιάζονταν για άλλο λόγο στο μάθημα μου προκαλούσε
ψυχολογική φθορά. Δηλαδή ο απουσιολόγος ήταν κολλητός των καθηγητών, πραιτοριανός
του γυμνασιάρχη και χαφιές ενδεδυμένος με τη θεόφιλη αριστεία να καταδίδει τους
μαθητές!
Στην τελευταία
τάξη είχαμε μια απέριττου κάλλους απουσιολόγο. Αριστούχα, θεούσα με βούλα, με
στήθη ορθόστητα, γάμπες τορνευτές, βλέμμα << Γοργόνειο >>, μαύρο
μαλλί αγκαθωτό σαν του αχινού. Η μικρονοϊκή τούτη υπηρέτρια της εκπαίδευσης,
δυστυχώς είχε ξεφύγει από τα καθήκοντά της και είχε ανακηρυχθεί σε δεσμοφύλακά
μας, σε μια μαύρη αράχνη δηλητηριώδη που μας τσιμπούσε να μας πεθάνει.
Ο γυμναστής ένας
εκκολαπτόμενος νεοναζί μας τρέλανε εκείνες τις μέρες στις ανακάμψεις, στις
επικύψεις, στο σημειωτόν και στο τροχάδην, Στο τέλος καταπονημένος από τις
αγκυλώσεις στις αρθρώσεις μου αποφάσισα να κάνω κοπάνα από το μάθημα των
θρησκευτικών, Ήθελα όμως και να πεταχτώ κι ως το σταθμό του τρένου να πάρω το
σακούλι με τα τρόφιμα που μου ερχόταν από το χωριό. Είπα στον απουσιολόγο να
κάνει τα τραβά μάτια και να μη μου βάλει απουσία. Ορκίστηκε πως θα το κάνει.
Έφυγα.
Την άλλη μέρα ο
θεολόγος με παρουσίασε στο γυμνασιάρχη. << Να τος ο σκασιάρχης! Ήταν
περασμένος απόντας στο απουσιολόγιο! Καλά που το είδα!>> του είπε και με
έσπρωξε κοντά του τραβώντας μου το αυτί. Τούτος ο άγριος Αττίλας δε χάριζε
μαργαρίτες ούτε μας έκανε μάθημα αλλά
μας έσπαζε στο ξύλο. Μου ‘ριξε της χρονιάς μου!
Ο απουσιολόγος
ύστερα στην αίθουσα είχε ρίξει κάτω το κεφάλι κι έκανε πως έγραφε. Εγώ τον
κοιτούσα και περίμενα να του ρίξω τη μούντζα μου και μετά με ελαφρά την καρδία
να ακούσω από το φιλόλογο το αρχείο κείμενο του Σοφοκλή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου